/ در دسته‌بندی نشده / توسط
آخرین زمان ویرایش:

اکت در گروه ها و مداخلات غیر بالینی

اکت در گروه ها و مداخلات غیر بالینی {2}

  • ولسر و پیستورلو (2004) شماری از فواید مدل گروهی اکت را برجسته کرده اند:
    • مثال هایی که در گروه ها مطرح می شود، با قرار دادن مسائل افراد در بافتار ((سیستم)) گسترده تری به نام کنترل / اجتنابی به افراد کمک می کند تجارب دردناک خود را طبیعی تلقی کنند.
    • درمانجویان اغلب از تجاربی که سایر افراد با اصول و تکنیک های اکت داشته اند، مطالبی را فرا می گیرند. از این رو، گفت و گوهایی که در گروه صورت می گیرد افزوده ی مفیدی را برای بیانات درمانگر فراهم می کند.
    • اعضای گروه را می توان به آفرینش و به اشتراک گزاردن تمثیل ها و تمرینات جدید اکت ترغیب کرد.
    • بسیاری از مداخلات اکت (برای مثال، مسابقه ی طناب کشی با هیولا؛ تمرین شیر،شیر،شیر؛ و تمرین ذهن خود را عابر وراج فرض کنید) را می توان در گروه اجرا کرد.
    • مشاهده ی افرادی که راهبردهای پذیرش و تمایل را به کار می گیرند، می تواند ترغیب کننده، موثر، و شوق انگیز باشد.
    • بافتار گروه اغلب با تحریک محتوای روان شناختی مساله ساز، بافتاری اجتماعی را برای آموزش مهارت های بنیادین اکت فراهم می آورد.
    • گروه موقعیت آرمانی را برای درمانجویان فراهم می کند تا نسبت به دنبال کردن ارزش ها، هدف ها، و فعالیت های خود تعهدی علنی بدهند.
  • رهبر گروه باید موضوع درمانی اکت را (نگاه کنید به فصل 30) برای شناسایی، مدل سازی، و تقویت انعطاف پذیری روان شناختی اتخاذ کند. موضع مذکور شامل این ویژگی هاست: اتخاذ نقشی برابر و مبتنی بر شفقت در گروه، خلق بافتار گروهی مناسب برای لمس محتوای روان شناختی مساله ساز، تمرکز بر کارکرد حکایت ها و بیاناتی که اعضای گروه به زبان می آورند به جای شکل آنها، و ایجاد فرصت هایی برای برقراری تماس با فرایندهای بنیادین اکت.
  • پرو تکل آنان (فرانک گاردنر و زلا مور) تحت عنوان ذهن آگاهی- پذیرش- پای بندی (MAC)، هفت مولفه دارد. این مولفه ها عبارت است از :
    • آماده سازی درمانجوبا آموزش روانی که مبتنی بر پذیرش است؛
    • معرفی ذهن آگاهی و ناهم آمیزی شناختی؛
    • معرفی ارزش ها و رفتار ارزش- خاست؛
    • معرفی پذیرش؛
    • ارتقای پای بندی؛
    • ادغام مهارت های ذهن آگاهی، پذیرش، و پای بندی؛ و
    • حفظ و ارتقای این مهارت ها

فرم راهبرد های گروهی طی سه جلسه ص 134 {2}

نظری بدهید