/ در دسته‌بندی نشده / توسط

حضور در لحظه حال و تماس با لحظه حال

حضور در لحظه حال و تماس با لحظه حال

  • آینده، گذشته ایست که در حال ثمر داده است {1}
  • هدف اینست که آنچه اکنون در جریان است را بدون مقاومت بپذیرید {1}
  • دیوید راسل: اکنون، لحظه ای است که هم اکنون گذشت! {1}
  • وقتی آگوستین هیپو با خود می گوید « پس زمان چیست؟؛ اگر کسی از من نپرسد، می دانم چیست. اما اگر بخواهم آن را برای کسی که از من خواسته، توضیح می دهم، نمی دانم چیست.» (2002/397، ص 224)، او به طور ضمنی مطرح می کند که بین زمان تجربه ای و زمان کلامی تفاوت وجود دارد. {1}
  • منظور ما از زمان کلامی این است که انسان ها چگونه و درچه زمینه هایی مسائل جهان را با چارچوب هایی نظیر روابط زمانی(قبل/ بعد) و روابط شرطی و علی (اگر/پس) به هم ربط می دهند و این مواردی از رفتار است که به طور نوعی بر تغییرات محیط تمرکز دارد. {1}
  • زمان کلامی، سازماندهی رفتاری است درباره ی گذشته به عنوان آینده ای که در زمان حال ساخته شده است. به عبارت دیگر ارگانیسم براساس تاریخچه ای از توالی زمانی استنباط شده بین رویدادها(گذشته)، از طریق ساختن روابط متوالی بین حداقل دو رویداد، در حال پاسخ دهی است. بازهم این آینده ی کلامی نیست که بخشی از روان شناسی حیوان ناطق است- بلکه گذشته به عنوان آینده است، اما در این مورد، گذشته توسط پاسخ ارتباطی قابل کاربرد اختیاری ساخته شده است. مشابه با تمام رویدادهای روان شناختی، رویداد یا در زمان حال رخ می دهد یا اصلا اتفاق نمی افتد (ص114). {1}
  • آموزش به مراجعان برای تماس با لحظه ی اکنون مهم است، زیرا رفتار علت چند گانه دارد (به عبارت دیگر، محرک های بسیاری بر رفتار بشر تاثیر می گذارد. {1}
  • یک فرد نمی تواند به طور مستقیم رفتار آتی خودش را تغییر دهد، ام رفتار کنونی اش می تواند در این راستا باشد که محیط را به گونه ای تغییر دهد که در رفتار آتی اش تغییر ایجاد شود. {1}
  • زمان تجربه ای، برای یک ارگانیسم غیر کلامی، زمان پدیده ایست از گذشته، به عنوان آینده در زمان حال {1}
  • اگر دقیقا بتوانید بپائید که در لحظه ی حال، چقدر موثر یا ناموثر رفتار می کنید، برای تغییر رفتار، در شرایط به مراتب بهتری قرار خواهید گرفت و در حقیقت انگیزه ی بیشتری برای آن پیدا خواهید کرد. {2}
  • زمان هایی وجود دارد که تحت تاثیر افکارتان قرار می گیرید، و زمان هایی تحت تاثیر اعمالتان – در هر حال، عمل کردن با آگاهی کامل از آنچه در لحظه ی حال روی می دهد، مسلما پیش درآمدی است برای اعمال کارآمدتر. {2}
  • پژوهش ها نشان می دهد که توجه، قابلیتی آموزش پذیر است. هرچه فرد توجه به زمان حال را بیشتر تمرین کند، بیشتر در آن توانمند می شود و در نهایت به نظر می رسد که هدف اکت تمرکز پایدار و پیوسته بر زمان حال نیست، بلکه بازگشت پیوسته به حال حاضر است، آن هم در زمان هایی که افکار، به هنگام پریشانی، فرد را با خود به حاشیه می برند. {2}
  • هیچ یک از واژه های قضاوتگرانه ربطی به ویژگی های عینی محرک ندارد. ویژگی های عینی محرک به ویژگی هایی برمی گردد که می توان با یکی از حواس پنجگانه مستقیما ادراکشان کرد. {2}
  • یکی از ویژگی های نسبتا جهان شمول و بافتاری « زبان معیار »، تمرکز آن بر فکر انتزاعی است. چنین به نظر می رسد که افزایش تماس با لحظه لحظه های زندگی، از طریق تمرکز بر ویژگی های عینی، تمرکز ما را از ویژگی های انتزاعی محرک بر می دارد، و این کار امکان فرار نسبی (اگرچه موقت یا ناقص) را از آنچه افکار ممکن است غالبا « ما را وادار » به انجامش کنند، فراهم می نماید. {2}
  • این تجربه در زمان حال، به مراجعان کمک می کند تغییرات دنیا را آنگونه که هست تجربه کنند، نه آنگونه که ذهن می سازد. ارتباط موثر، باز و غیر دفاعی با زمان حال دو ویژگی دارد: نخست اینکه به مراجع آموزش داده می شود به آنچه در محیط و تجربه درونی دارد توجه کرده و آن را مشاهده کند و دیگر اینکه مراجع آموزش می بیند تا آنچه وجود دارد را بدون قضاوت یا ارزشیابی، توصیف کند.{3}
  • ارتباط با زمان حال به معنای زندگی کردن در لحظه ی کنونی و تمرکز کردن و مشارکت داشتن کامل در هر فعالیتی است که در حال انجام آن می باشید. {5}
  • برقرار سازی ارتباط فرآیندی است که در طی آن فرد با تجربه های موجود در زمان حال ارتباط برقرار می کند. برقرار ساختن رابطه به معنای داشتن آگاهی کامل نسبت به تجارب اینجا و اکنون و حفظ علاقه مندی، گشودگی و پذیرش نسبت به این تجربه ها می باشد. {5}
  • هر روز حداقل یک فعالیت را که انجام آن برایتان خوشایند است انتخاب کنید و سعی کنید با آن ارتباط برقرار کنید. البته به یاد داشته که فعالیت منتخب باید منطبق بر ارزش هایتان باشد. {5}

يك ديدگاه

نظری بدهید