/ در دسته‌بندی نشده / توسط

توجه آگاهی و بهشیاری

توجه آگاهی و بهشیاری

  • ما معتقدیم مدیتیشین شکلی از تمرین های توجه آگاهی است و توجه آگاهی گسترده تر از مدیتیشن است. در واقع مدیتیشن شاخه ای از«تمرین های توجه آگاهی» است. {1}
  • که شامل توصیف، عمل با هشیاری و پذیرش بدون قضاوت می باشد(هیز و شنک، 2004). {1}
  • توجه آگاهی بیشتر از هر چیز با زمان حال و ایده تجربه کردن دنیا در لحظه کنونی، به جای زندگی کردن در دنیای ذهنی، مرتبط است. {1}
  • برای بسیاری از مراجع ها تمرین توجه آگاهی، به خودی خود، شکلی از عمل متعهدانه است. {1}
  • توجه آگاهی به عنوان بینش: یکی دیگر از تمرین های توجه آگاهی، مراقبه بینشی است، در این تمرین افراد آموزش داده می شوند دقت کنند چه زمانی احساسات ناخواسته برانگیخته می شوند و «آن ها را استنشاق کنند». محتوای همراه با احساس، نادیده گرفته می شود، و به جای اجتناب از یک احساس ناخواسته، افراد آن را استنشاق کرده، تجربه می کنند و می پذیرند. این تمرین می تواند بسط پیدا کند و این موارد را نیز در بربگیرد، استنشاق کردن رنج فردی که مراجع می داند در حال رنج کشیدن است، استنشاق کردن رنج افرادی که مشکلاتی مشابه مراجع دارند و یا استنشاق کردن رنج کشیدن همه، در برخی از آداب بودایی، این تمرین تانگلن نامیده می شود(کودرن،2000).«استنشاق کردن» یک وضعیت پذیرنده است، که کاملاً و بدون هیچ دفاعی انجام می شود، و عبارت است از مواجهه با محرکی که در حالات دیگر از آن اجتناب می شود. {1}
  • توجه آگاهی به عنوان پذیرش بی قید و شرط: توجه آگاهی به عنوان پذیرش بی قید و شرط: برای مثال، در حالی که تنفس خود را در مورد مشاهده قرار می دهد، ممکن است رویدادهای خصوصی از قبیل؛ «فکر کردن» ، «انگیزه برای توقف»  ، «خسته شدن» ، «خارش زانو» را تجربه کند (بائر،ر،آ و کریتی مایر، 2006). {1}
  • توجه آگاهی در عمل: یکی از اهداف توجه آگاهی این است که مستقیماً تجربه کنیم چطور رویدادهای کلامی، هنگامی که با آنها دچار هم جوشی شده ایم، مانع حضور کامل ما در لحظه حا ل می شوند. فرد نمی تواند در عین حال که به عنوان یک انسان آگاه با لحظه حال ارتباط برقرار می کند، از محتوا اجتناب کند. هدف دیگر توجه آگاهی، توجه به فرایند تفکر، احساس و حس کردن در حالی است که کمتر به محتوا توجه می کنیم. این کار به ناهم جوشی، پذیرش و ارتباط با خود در حال نظارت، کمک می کند. {1}
  • پژوهش ها نشان میدهند، توجه، قابلیتی آموزش پذیر است! {2}
  • به معنای دقیق کلمه، « ذهن آگاهی » ( اصطلاحی باستانی با تعاریف گوناگون ) را می توان نقطه ی تلافی پذیرش، تماس با لحظه لحظه های زندگی، بافتار انگاشتن خویشتن، و ناهم آمیزی شناختی مفهوم پردازی کرد. {2}
  • معرفی ذهن آگاهی:
    • ذهن آگاهی معطوف کردن توجه به لحظه ی حال، و تجربه ی رویدادهای درونی، البته از چشم اندازی غیر قضاوتی تر است.
    • ذهن آگاهی مهارتی است که می توان آن را با تمرین و ممارست تقویت کرد. برای پایه ریزی این، تمرین کردن برخی از اشکال آن، در هر روز، سودمند خواهد بود.
    • تمرینات ذهن آگاهی با هدف کاهش، کنترل، یا اجتناب از افکار و هیجانات ناخوشایند، طراحی نشده است.
    • به همین ترتیب، هدف ذهن آگاهی کسب آرامش نیست (اگرچه تمرینات ذهن آگاهی گاهی اوقات آرامش را به ارمغان می آورد).
    • هنگام تمرین کردن راهبردهای ذهن آگاهی، مهم نیست که تجربه ی درونی شما در لحظه ی حال، لذت بخش باشد یا نباشد؛ آنچه اهمیت دارد این است که با آگاهی کامل، تجارب لحظه به لحظه ی خود را نظاره کنید.
  • ذهن آگاهی به صورت « ارتباط با رویدادها بدون قضاوت، در اینجا و اکنون » تعریف شده است. {3}
  • هفته ها، ماهها یا سال ها مراقبه ( صرف نظر از مقدار تاثیری که ممکن است داشته باشد) تنها راه افزایش ذهن آگاهی نیست؛ و در دنیای پر مشغله کنونی ابزار جدیدی لازم است تا بر تعداد کسانی که در عصر کم جنب و جوش تری به سر می برند افزوده شود. {4}
  • ذهن آگاهی، آگاهی گسلش یافته نا وابسته، پذیرا، غیر تصادفی و بسط یافته از رویدادهای تجربی است، آنچنان که آنها در لحظه اتفاق می افتند. ذهن آگاهی شامل تمام جنبه های شی ای است که تاکنون با آنها سروکار داشته ایم. {4}
  • ذهن آگاهی به معنای آگاه بودن از تجربه ی اینجا و اکنون( آنچه در اینجا و اکنون درحال رخداداست) همراه با گشودگی، پذیرش و علاقه می باشد. از تعریفی که ارائه شد چند نکته را می توان دریافت. اول اینکه، ذهن آگاهی یک فرآیند آگاهانه است یعنی کاری است که ما با آگاهی و اختیار خود انجام می دهیم، دوم اینکه ذهن آگاهی یک فرآیند تفکر نیست بلکه درباره ی آگاهی و هوشیار بودن است. سوم اینکه ذهن آگاهی مارا به زمان حال معطوف می کند یعنی اینکه توجه ما را به آنچه در اینجا و اکنون در حال رخداد است جلب می کند. و نهایتا با ذهن آگاهی فعالیت ها همراه با نگرشی از گشودگی، علاقه و پذیرش تجارب انجام می گیرند. به بیان دیگر فرآیند ذهن آگاهی از هر گونه کشمکش، قضاوت و اجتناب به دور است. {5}
  • در واقع یکی از دشوارترین جنبه های ذهن آگاهی این است که به یاد داشته باشیم مهارت های آن را تمرین کنیم.
  • نحوه عمل: {4}
    • از قضاوت هایتان بگسلید
    • هیجانات خود را بپذیرید
    • ذهن آگاهی تکنیک حواس پرتی نیست
    • هدف این تمرین ها این است که به شما کمک کنیم ببینید لحظه حال متغیر ترین رویداد است و فرایند پیوسته ای است که از لحظه ای به لحظه دیگر تغییر می کند.
    • اگر احساسات منفی به شما دست داده فقط به آنها توجه کنید و به مسیر خود ادامه دهید. عمل. ذهن آگاهی احتمالا طرز برخوردی نیست که برای استفاده شما انتخاب شده باشد. به منظور رشد این مهارت باید به آن عمل کنید. بتدریج که شما بنیان های عمل ذهن آگاهی را می شناسید طبیعتا آنها را در دنیای واقعی به کار خواهید بست. ذهن آگاهی عملی است که شما می توانید در هر لحظه از روز به آن بپردازید و در واقع ACT ابزاری را در اختیار شما می گذارد که به شما کمک می کند دقیقا همین کار را بکنید.
  • ذهن آگاهی مشکل است، اما نه به این خاطر که ماهیتا کار سختی است بلکه به این دلیل که ما از انجام آن طفره می رویم. ما همیشه در دام پیش بینی ها و ارزیابی های کلامی خود می افتیم. علاوه براین ، زندگی پیچیده است. چیزهای بسیار زیادی وجود دارد که ما باید از آنها آگاه باشیم و هنگامی که این وقایع پیچیده تر می شوند، ما آسان تر راه خود را گم می کنیم. {4}
  • یکی از جنبه های طفره رونده ی ذهن آگاهی این است که هدفمند است، و بنابراین ارزیابی هایی را فرا می خواند، اما هدف کلی ذهن آگاه بودن این است که یاد بگیریم چگونه خود را از ارزیابی ها جدا سازیم. بهترین راه این است که بدانیم که برای ذهن آگاه بودن هیچ راه درست یا غلطی وجود ندارد. همان کسی باشید که خودتان مستقیما تجربه می کنید که آن هستید (یک خود مشاهده گر هشیار). اگر تجاربی را ارزیابی کردید، فقط ارزیابی هارا مشاهده کنید اما در مورد باور داشتن یا نداشتن به آنها فکر نکنید. {4}

نظری بدهید