/ در دسته‌بندی نشده / توسط
آخرین زمان ویرایش:

پذیرش: فرایند پذیرش و انعطاف پذیری شناختی

فرایند پذیرش و انعطاف پذیری شناختی

  1. پذیرش
  • پذیرش، به معنای مشاهده و پذیرفتن یک رویداد یا موقعیت است. هم چنین، به معنای دست برداشتن از تغییر بیهوده اهداف درمان نیز می باشد(هیز و همکاران؛ 1999، ص 77). اما پذیرش اغلب مورد سوء تغیر واقع می شود. مثلاً به جای این که به عنوان عملی در نظر گرفته شود که موجب افزایش انعطاف پذیری روان شناختی می شود، به عنوان یک ارزشیابی(قضاوت یا نقطه نظری درباره رویدادها)، انفعال در برابر وقایع یا حتی بدتر، به عنوان قبول شکست، مطرح می شود.ممکن است اشتباهاً این طور برداشت شود که پذیرفتن یک رویداد، حاکی از دوست داشتن آن است. {1}
  • پذیرش یک فرد نسبت به تجارب شخصی اش، به معنای تأیید این نکته است که ما درمانگرها با مراجعان مان در یک قایق هستیم. ما همگی شرایط انسانی مشابهی را تجربه می کنیم. ما نیز نسبت به هم جوشی شناختی و همچنین نسبت به افکار و هیجانات ناراحت کننده و رفتارهای اجتنابی آسیب پذیر هستیم. جنبه مثبت این پذیرش افراطی و خود را درجای مراجعان قراردادن، این است که فرصت هایی برای ما فراهم می آورد تا برای پذیرش، توجه آگاهی و تمایل سرمشقی باشیم و همچنین همدلی ما را نسبت به مخصمه ای که مراجع در آن افتاده، افزایش می دهد. {1}
  • پذیرش و تغییر، در یک نگاه به نظر متضاد هم می رسند؛ یک نفر یا شرایط را می پذیرد یا تغییر می دهد. با این وجود برای بسیاری از مراجع ها، پذیرش یک تغییر بزرگ محسوب می شود، پذیرش به عنوان زمینه ای برای تغییر عمل می کند. {1}
  • با اینکه تغییر ارزیابی مراجع از افکار و احساساتش هدف پذیرش نیست، اغلب نتیجه و پیامد پذیرش هست. {1}
  • موثر ترین شیوه برای تسهیل فرایند پذیرش، اشاره به تجارب شخصی خود فرد است: لازم نیست به من اعتماد داشته باشی، به تجربیاتت اعتماد داشته باش {1}
  • پذیرش در اکت به معنای خواستن هیجانات و تجارب آزارنده، تحمل صرف آنها، و ((ازخود استقامت نشان دادن)) نیست؛ بلکه ، تمایل به تجربه ی رویدادهای ناخوشایند است- یعنی، رویدادهای درونی که در مسیر رفتار همسو با ارزش ها، قد علم می کنند. بنابراین، پذیرش (یاتمایل) قطب مخالف اجتناب تجربه ای- یکی از عناصر اصلی انعطاف ناپذیری روان شناختی – است. {2}
  • پذیرش در اکت تقریبا همیشه به ارزش های درمانجو پیوند می خورد (در فصل 9 بحث خواهد شد)؛ یعنی، از درمانجویان تجربه ی فعال ناراحتی مطالبه نمی شود، مگر اینکه این کار برای زندگی بامعناتر، سرزنده تر، و هدفمندتر، در حکم وسیله باشد. {2}
  • پذیرش، برای اینکه همواره فرایند مفیدی باشد، اصولا، باید شامل تمایل به تجربه ی هر میزان از پریشانی باشد. بدین منظور، از « راهبردهای ناامیدی سازنده»، معمولا، بااین هدف استفاده می شود که به درمانجویان کمک شود تا نگرش خود به تغییر را اصلاح کنند. {2}
  • فرایندهای ذهن آگاهی و پذیرش عبارت است از تماس با لحظه لحظه های زندگی، بافتار انگاشتن خویشتن، پذیرش، و ناهم آمیزی شناختی. فلچر و هیز (2005). {2}
  • پذیرش یعنی تمایل نشان دادن به « تجــربه ی کنونی، آن گونــه که هست، نه آن گونه کــه ذهــن می گوید» (فورسایت، وایفرت،2007. {2}
  • پذیرش در ACT اینگونه تعریف می شود: دریافتن یک رویداد به موقعیت و ترک و رها کردن برنامه کنترل نشانه های نا کارآمد و یک فرایند فعال احساس کردن احساسات به عنوان احساسات، فکر کردن به افکار به عنوان افکار و… (هیز و همکاران،1999،ص77) پذیرش نباید با تحمل یا تسلیم اشتباه شود هر دو آنها منفعل و جبری اند. در حقیقت پذیرش عبارت است از آگاهی از تجارب درونی (افکار، احساسات، خاطرات و علایم بدنی) و پذیرفتن فعال آنها، بدون اقدامی برای کاهش آنها و بدون اقدام بر اساس جنبه لفظی آنها. {3}
  • مراجعان از طریق تمرینات مختلف می آموزند که می توان احساسات شدید را تجربه کرد یا به احساسات بدنی شدید توجه کرد، بدون اینکه آسیبی به آنها وارد شود (هیز و همکاران ،2002). {3}
  • پذیرش در درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر این ایده استوار است که به عنوان یک اصل کلی: تلاش برای گریز از درد، فقط آن ار تشدید می کند، فرد را بیشتر درگیر آن می کند، آن را به مسئله ای آسیب زا تبدیل می کند و در این میان، او زندگی کردن را فراموش می کند. {4}
  • متاسفانه پذیرش چیزی نیست که ذهن شما بتواند انجام دهد. به همین دلیل پیش از آنکه بتوانید پذیرش را در زندگی روزمره خود به کار ببندید، یاد گیری مهارت های بیشتر ضروری است. {4}
  • accept از ریشه لاتین capare به معنی take (گرفتن) آمده است. پذیرش عمل دریافت یا گرفتن آنچه ارائه می شود است. گاهی در زبان انگلیسی accept به معنی تحمل کردن یا به خود هموارکردن است، مثل آه خدایا! فکر کنم باید آن را بپذیرم، اما این چیزی نیست که مد نظر ماست، بلکه منظور ما از accept پذیرفتن و یا گرفتن در لحظه، بدون حالت دفاعی است. {4}
  • تمایل و پذیرش یعنی در نظر گرفتن خودتان به عنوان آسمان نه ابرها، اقیانوس نه موج ها، یعنی توجه به اینکه شما به اندازه ای بزرگ هستید که تمام تجارب خود را در بر بگیرید. {4}
  • پذیرش، خودگویی مثبت نیست {5}
  • پذیرش به معنای متحمل چیزی شدن و یا تسلیم شدن به آن نمی باشد. پذیرش صرفا تحمل کردن زندگی نیست بلکه در آغوش کشیدن آن است. معنای لغوی پذیرش قبول کردن آنچه پیشنهاد شده است می باشد. پذیرش از شما نمی خواهد که تسلیم شوید وشکست را قبول کنید بلکه از شما می خواهد نسبت به آنچه در اینجا و اکنون در حال جریان است گشوده باشید، واقعیت اینجا و اکنون را تصدیق کنید و دست از کشمکش و مجادله با زندگی فعلی تان بردارید. اما اگر شما بخواهید زندگی تان را بهبود بخشید و آن را همان گونه که هست نپذیرید، چه باید کرد؟ بسیار خوب، رسیدن به پاسخ این سوال، هدف اصلی این کتاب است، اما این را بدانید که موثرترین راهی که از طریق آن می توانید زندگی تان را تغییر دهید. این است که آن را با جان و دل بپذیرید. {5}

پذیرش صحیح و واقعی همانند فرایند تفکر نمی باشد، بلکه گرایشی نسبت به گشودگی، علاقه و پذیرا بودن است که از خود مشاهده گر نشئت می گیرد. {5}

نظری بدهید