/ در دسته‌بندی نشده / توسط
آخرین زمان ویرایش:

درماندگی خلاق | نا امیدی سازنده

درماندگی خلاق / نا امیدی سازنده

  • درماندگی خلاقانه، وقتی برای مراجع پیش می آید که متوجه می شود تلاش های گذشته اش برای حل مشکل، در واقع خود مشکل بوده است. داشتن این دیدگاه نسبت به موضوعات بالینی، به مراجع کمک می کند نسبت به امتحان راهبردهای جدید برای ایجاد تغییر آمادگی داشته باشد {1}
  • این هدف درماندگی خلاقانه است: درماندگی نسبت به ایجاد تغییر در اهداف فعلی درمان، که موجب تمایل برای به کار بردن رویکردهای متفاوت می شود. {1}
  • درمانجویان اغلب در واکنش به مداخلات مربوط به ناامیدی سازنده، آشفته می شوند. آشفتگی، فارغ از اینکه خود مساله ای جداگانه محسوب می گردد، در اکت نشانه ای مثبت تلقی می شود. در واقع، آشفتگی نشانه ی آن است که باورهای مربوط به کنترل تجربه ای به طور موفقیت آمیز روبه زوال گذاشته است. {2}
  • اصطلاح نا امیدی سازنده، در اکت به فرایند ترک راهبردهای کنترل تجربه ای و به جای آن، ایجاد فضایی برای یافتن رهیافتی بدیل اشاره دارد. {2}
  • اصلاح راهبردهای دیرپای درمانجو برای تغییر، تا حدودی، ناشی از فرایند رو در رو کردن است. البته طرفین رو در رویی، درمانگر و درمانجو نیستند، بلکه باور مربوط به تغییر درمانجو و تجربه ی وی در خصوص اثربخش بودن راهبردهای ناشی از آن است.(ص99). {2}
  • نا امیدی سازنده، احساس نیست! نا امیدی سازنده به رها کردن رفتارها یا راهبردهایی اشاره دارد که تجربه درمانجو نشان داده موثر واقع نمیشوند. (لوما و همکاران 2007) {2}
  • چنانکه توهیگ و هیز (2008) خاطر نشان کرده اند، آشفتگی اغلب دروازه ایست که ذهن از طریق آن، راه را برای ورود احتمالات دیگر باز می کند. کنترل، راه حل نیست! بلکه خود مسئله است. {2}
  • هیز و همکاران(1999) این فرایند را درماندگی خلاق می نامند: همچنانکه مراجع به ناکارآمدی این شیوه های به ظاهر منطقی پی می برد، نمی داند بعد از این چه باید انجام دهد. از سوی دیگر این موقعیت خلاق است، چون شیوه های کاملا جدید می توانند بدون غلبه سیستم قانون قبلی ایجاد شده و رشد یابند. در واقع، در فرایند درماندگی خلاق، هدف بالینی، آگاهی مراجع از این موضوع است که شیوه های فعلی موثر نبوده و در آینده نیز نمی تواند موثر باشد(باتن،2011). {3}
  • درماندگی در اینجا به معنای یاس و ناامیدی نیست . در ماندگی در اینجا درماندگی خلاق است، زیرا باعث می شود رفتارهای جدیدی پدیدار شوند. {3}
  • درماندگی خلاق دست کشیدن از چیزی است که تجربه می گوید بیهوده است. در ACT اولین جایگزین برای کنترل، تمایل است (باتن،2011). درمانگر باید از واژه تمایل در این قسمت از درمان استفاده کند، زیرا پذیرش غالبا توسط مراجع تحمل معنا می شود ، که چیز کاملا متفاوتی است، یا تسلیم که مراجع ممکن است. {3}
  • اگر شما نتوانید احساس درمانده کننده خود را تجربه کنید، نمی توانید به درستی از سلامت خویشتن مراقبت نمایید. تعجبی ندارد که اجتناب تجربی پیش بینی کننده وخیم تر شدن تدریجی کیفیت زندگی در بلند مدت است ( هیز، استروسال و همکاران.2004). {4}

نظری بدهید